Prolog

Miała zaledwie 5 lat gdy zobaczyła go po raz pierwszy.
Nie rozmawiali ze sobą.
Widziała go, ale bała się podejść bliżej.
Tak było każdego lata.
Z ukrycia widziała jak dorastał.
Jak zmieniał się z roku na rok.
Po jakimś czasie coś się zmieniło.
Wtedy uświadomiła sobie, że prawdopodobnie więcej go już nie zobaczy.
Musiała coś zrobić.
Musiała dowiedzieć się dlaczego zniknął.
Gdzie podział się ten tajemniczy chłopczyk, który tak przykuł jej uwagę?
Miała tyle pytań.
Ale nie miała komu je zadać.
Czy jeszcze go zobaczy?
Czy jeśli go zobaczy to będzie potrafiła nawiązać jakiś kontakt?
Chciała się czegoś dowiedzieć.
Chciała dowiedzieć się czegoś o NIM.
I wiedziała, że dopnie swego.
Musi tylko poczekać.

I drove by all the places 
We used to hang out getting wasted 
I thought about our last kiss 
How it felt, the way you tasted 
Even though your friends 
Tell me you’re doing fine
Are you somewhere feeling lonely 
Even though he’s right beside you 
When he says those words that hurt you, 
Do you read the ones I wrote you?
Sometimes I start to wonder, 
Was it just a lie?
If what we had was real, 
How could you be fine?
'Cause I’m not fine at all

____________________________________________________________

Prolog za nami :)

Mam nadzieję, że trochę was zachęciłam

Wszystkie informacje będę zamieszczać pod rozdziałami 

To tyle x 

P.S. Przepraszam za to białe, błędy bloggera ugh.